Category Archives: ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

«Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο,
διαβάστε του παραμύθια.
Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο,
διαβάστε του περισσότερα παραμύθια»

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Το 2014 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Ιρλανδίας. Το μήνυμα το έγραψε η πολυβραβευμένη Ιρλανδή συγγραφέας Siobhán Parkinson, που κατοικεί στο Δουβλίνο. ΄Εχει γράψει περισσότερα από 25 βιβλία, αρκετά από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. ΄Εχει υπηρετήσει στην ΙΒΒΥ ως συνυπεύθυνη της έκδοσης του περιοδικού Bookbird και τώρα ασχολείται με την έκδοση παιδικών βιβλίων, καθώς και με τη διδασκαλία δημιουργικής γραφής. Συνεργάζεται με πολλά σχολεία και φροντίζει ιδιαίτερα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Την αφίσα τη φιλοτέχνησε η Niamh Sharkey, πολυβραβευμένη Ιρλανδή εικονογράφος, συγγραφέας και δημιουργός κινουμένων σχεδίων που έχουν προβληθεί στην τηλεόραση. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες. Κατοικεί στο Δουβλίνο με την οικογένειά της.

Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ/ Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, φρόντισε να μεταφραστεί το μήνυμα στα ελληνικά και παρότρυνε τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία τους να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις εκδόσεις Ψυχογιός και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

Το φετινό μήνυμα μετάφρασε στα ελληνικά η Επίτιμη Πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ, η συγγραφέας κ. Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου.

Γράμμα στα παιδιά του κόσμου – Siobhán Parkinson (Ιρλανδία)

Συχνά οι αναγνώστες ρωτούν τους συγγραφείς πώς γίνεται και γράφουν τις ιστορίες τους – από πού έρχονται οι ιδέες ; Από τη φαντασία μου, απαντάει ο συγγραφέας. Α, μάλιστα, μπορεί να πουν οι αναγνώστες. Αλλά πού είναι η φαντασία σας, κι από τι είναι φτιαγμένη, κι έχουν όλοι φαντασία;

Α, λέει τότε ο συγγραφέας, η φαντασία είναι μέσα στο κεφάλι μου βέβαια και είναι φτιαγμένη από εικόνες και λέξεις, αναμνήσεις και ίχνη από άλλες ιστορίες και λέξεις, κομμάτια από πράγματα και μελωδίες και σκέψεις και πρόσωπα και τέρατα και σχήματα και λέξεις, κινήσεις και λέξεις, κύματα και αραβουργήματα και τοπία και λέξεις, αρώματα και αισθήματα και χρώματα και ρίμες και μικρούς ήχους και ξαφνικούς θορύβους και γεύσεις κι εκρήξεις ενέργειας και γρίφους και αύρες και λέξεις. Και στροβιλίζονται όλα εκεί μέσα και τραγουδούν κι αλλάζουν διαρκώς σαν τα βλέπεις από καλειδοσκόπιο κι αιωρούνται και κάθονται και σκέφτονται και τσιγκλούν το κεφάλι.

Βέβαια φαντασία έχει ο καθένας, διαφορετικά δε θα μπορούσαμε να ονειρευόμαστε. Η φαντασία του καθενός, ωστόσο, δεν έχει μέσα της το ίδιο υλικό. Στους μάγειρες ίσως περιέχει γεύσεις κυρίως και στους ζωγράφους χρώματα και σχήματα κυρίως. Όμως η φαντασία των συγγραφέων είναι γεμάτη κυρίως από λέξεις.Με λέξεις λειτουργεί επίσης και η φαντασία εκείνων που διαβάζουν ή ακούνε ιστορίες. Η φαντασία του συγγραφέα πλάθει και ανακατεύει και φτιάχνει ιδέες και ήχους και φωνές και χαρακτήρες και γεγονότα μέσα στην ιστορία∙ και η ιστορία είναι φτιαγμένη από λέξεις και μόνο, στρατιές από κουλουριαστά σημαδάκια που γεμίζουν τις σελίδες. Έρχεται τότε ο αναγνώστης και τα σημαδάκια ζωντανεύουν. Μένουν στη σελίδα, εξακολουθούν να μοιάζουν με στρατιές, αλλά τρεχοβολούν και στη φαντασία του αναγνώστη και ο αναγνώστης τώρα σχηματίζει και συνδέει έτσι τις λέξεις, ώστε η ιστορία να εκτυλίσσεται μέσα στο δικό του ή στο δικό της το κεφάλι, όπως έκανε κάποτε στο κεφάλι του συγγραφέα.

Αυτός είναι ο λόγος που ο αναγνώστης είναι εξίσου σημαντικός για την ιστορία με το συγγραφέα. Υπάρχει μόνο ένας συγγραφέας για κάθε ιστορία, υπάρχουν όμως εκατοντάδες ή χιλιάδες ή μπορεί και εκατομμύρια αναγνώστες, που διαβάζουν στη γλώσσα του συγγραφέα, ή σε άλλες γλώσσες στις οποίες μπορεί να έχει μεταφραστεί. Χωρίς τον συγγραφέα η ιστορία δε θα είχε γεννηθεί ποτέ. Αλλά χωρίς τις χιλιάδες των αναγνωστών σε όλο τον κόσμο, η ιστορία δεν θα είχε ζήσει όλες τις ζωές που θα μπορούσε να ζήσει.

Κάθε αναγνώστης μιας ιστορίας έχει κάτι κοινό με κάθε άλλο αναγνώστη της. Ξεχωριστά ο καθένας, αλλά και μαζί κατά κάποιον τρόπο, ξαναδημιουργούν την ιστορία του συγγραφέα στη δική τους φαντασία – μια πράξη που είναι ταυτόχρονα ιδιωτική και δημόσια, προσωπική και κοινή, ατομική και διεθνής. Κι αυτό ίσως είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι.


Θαυμάσιο animation movie 15 απλαυστικότατων λεπτών, το οποίο αποτελεί έναν ύμνο στο βιβλίο και την απόλαυση της ανάγνωσης.

Βραβεύτηκε με  Όσκαρ ως το καλύτερο φιλμάκι μικρού μήκους για το 2011.

Κι ενώ ο Κύριος Μόρις διαβάζει ανέμελος τα αγαπημένα του βιβλία, ξεσπά δυνατός άνεμος που δεν αφήνει τίποτε όρθιο, ακόμη και τα γράμματα μέσα από το βιβλίο που διαβάζει. Όλα στον αέρα!Βιβλία, σπίτια, ήρωας, όλα ένα! Το ανεμόσυρμα σταματά, παντού καταστροφή. Ο ήρωας με ένα βιβλίο μπροστά του ανοιχτό χωρίς ίχνος από τα αγαπημένα του γράμματα. Πού οδηγείται ο ήρωας μας; Πώς εκδηλώνει την αγάπη του για τα βιβλία που ζωντανεύουν και τον καλούν στον παραμυθένιο κόσμο τους;


Μια αληθινή ιστορία από το Ιράκ και την εισβολή

του Απρίλη του 2003.

Κάνε κλικ για να διαβάσεις το βιβλίο

Η ιστορία (που είναι πραγματική) διαδραματίζεται στη Βασόρα,  τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. Κατοικείται από 2,3 εκατομμύρια κατοίκους. Στη λογοτεχνία, η πόλη είναι γνωστή ως η πατρίδα του περίφημου Σεβάχ του Θαλασσινού. Εκεί υπήρχε η Βιβλιοθήκη της Βασόρας  που φιλοξενούσε 30.000 βιβλία στα ράφια της. Τόπος συνάντησης ανθρώπων που αγαπούν τα βιβλία και συζητούν για θέματα πολιτισμού. Λίγο πριν την εισβολή του Απρίλη του 2003, στο Ιρακ, η βιβλιοθηκάριος Αλία Μοχάμεντ Μπέϊκερ, μετά την άρνηση του κυβερνήτη να προστατέψει τα βιβλία, αποφασίζει να τα μεταφέρει με δική της πρωτοβουλία  σε ασφαλές μέρος. Λίγο αργότερα, η Βιβλιοθήκη καίγεται ολοσχερώς. Όμως η βιβλιοθηκάριος Αλία έχει καταφέρει να σώσει το 70% των βιβλίων της Βιβλιοθήκης. Η Αλία περιμένει πότε θα τελειώσει ο πόλεμος. Περιμένει και ονειρεύεται την ειρήνη..

Στη φωτογραφία είναι η συγγραφέας του βιβλίου και η βιβλιοθηκονόμος της Βασόρας Αλία Μοχάμεντ Μπέικερ.

ΠΗΓΗ


Τα δικαιώματα του μικρού αναγνώστη, όπως τα αναγνώρισε η 1η Αναγνωστική Σύνοδος που πραγματοποιήθηκε στη Βιβλιοχώρα το Φεβρουάριο του 2007, είναι τα παρακάτω:

Επίσης, το 1992, ο Γάλλος συγγραφέας Ντανιέλ Πενάκ πρότεινε ένα δεκάλογο για τα “Δικαιωμάτα του Αναγνώστη”:

1. Το δικαίωμα να μη διαβάζεις

2. Το δικαίωμα να προσπερνάς σελίδες

3. Το δικαίωμα να μην τελειώνεις το βιβλίο

4. Το δικαίωμα να ξαναδιαβάζεις το βιβλίο

5. Το δικαίωμα να διαβάζεις οτιδήποτε

6. Το δικαίωμα να δραπετεύεις από το βιβλίο

7. Το δικαίωμα να διαβάζεις οπουδήποτε

8. Το δικαίωμα να ξεφυλλίζεις

9. Το δικαίωμα να διαβάζεις δυνατά

10. Το δικαίωμα να μην υπερασπίζεσαι τα αναγνωστικά σου γούστα

Τέλος, τα δικαιώματα του μικρού αναγνώστη όπως τα έθεσε ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος (συγγραφέας):

Κάθε παιδί είναι ένας μικρός αναγνώστης που έχει δικαίωμα:

1. Να έχει πρόσβαση σε βιβλία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία.

2. Να έχει γύρω του βιβλία πριν ακόμα μάθει να διαβάζει και να μεγαλώνει με αυτά.

3. Να διαβάζει όσες φορές θέλει τα δικά του βιβλία, και να τα παίρνει μαζί του όπου θέλει, όπως κάνει με τα παιχνίδια του.

4. Να έχει βιβλία όλων των ειδών, που έχουν όλες τις απόψεις, και σε αυτά να αναζητά την αλήθεια.

5. Να έχει τα εφόδια να επιλέγει τα βιβλία που διαβάζει, να μπορεί να τα κρίνει, να τα αξιολογεί, χωρίς να τον εξαναγκάζει κανείς να διαβάσει κάποιο που δεν θέλει.

6. Να μεταφέρεται μέσα από τα βιβλία σε όποιον τόπο και σε όποια εποχή θέλει: στο παρελθόν, στο παρόν ή στο μέλλον.

7. Να συζητά με τους γονείς, τους δασκάλους και τους φίλους του για τα βιβλία του, και να τα διαβάζει δυνατά σε όποιον θέλει.

8. Να έχει βιβλία με εικόνες που του αρέσουν και τον ταξιδεύουν πέρα από το κείμενο.

9. Ν’ απολαμβάνει το βιβλίο του σ’ έναν χώρο χωρίς τηλεόραση ή οποιοδήποτε άλλο μέσο τού αποσπά την προσοχή.

10. Να παίζει με τους ήρωες των βιβλίων, να φτιάχνει με τη φαντασία του νέες περιπέτειες τους, να γράφει τα δικά του βιβλία.


«Ο Ύμνος του Βιβλίου» του Ευγένιου Τριβιζά

Πες μου κάτι, τι αξίζει πιο πολύ από φλουριά;
Πες μου κάτι, τι χαρίζει γέλιο, κέφι και χαρά;

Έλα, πες μου τι γεμίζει παρηγόρια την καρδιά;
Έλα, πες μου, τι σκορπίζει την πιο μαύρη συννεφιά;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει και δακρύζω,
Που με κάνει να γελάω, που με κάνει να ελπίζω;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει να γιορτάζω,
Που με κάνει να πετάω, στα ουράνια να καλπάζω;

Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο!
Ένα βιβλίο που μαγεύει, όνειρα στο νου φυτεύει
Και στο ταξίδι της ζωής, πιστά μας συντροφεύει!


H Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιερώθηκε από την ΙΒΒΥ (Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα) το 1966, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο.

Από τότε, κάθε χρόνο,ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Το 2013 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα των ΗΠΑ. Η ποιήτρια Pat Mora έγραψε το μήνυμα και την αφίσα φιλοτέχνησε ο Ashley Bryan.

Το μήνυμα: «BIBΛΙΟΧΑΡΑ» Σ΄ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ

Διαβάζουμε, εγώ κι εσύ.
Τα γράμματα γίνονται λέξεις
κι οι λέξεις έπειτα, όλες μαζί,
γίνονται βιβλία να διαλέξεις.
Άκου πώς ψιθυρίζουν!
Ποτάμια στις σελίδες κελαρύζουν,
αρκούδες τραγουδούν,
όταν το φεγγάρι αντικρίζουν.
Μπαίνουμε σε κάστρα φοβερά.
Δέντρα σκαρφαλώνουν ως τα σύννεφα.
Γενναία κορίτσια πετούν θαρρετά,
αγόρια ψαρεύουν άστρα λαμπερά.
Εσύ κι εγώ διαβάζουμε μαζί,
«βιβλιοχαρά» σ’ όλη τη γη.

Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου


Η Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό καθιερώθηκε στη συνδιάσκεψη του ΟΗΕ σχετικά με το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο Ντε Ζανέιρο της Βραζιλίας το 1992. Τη σχετική απόφαση πήρε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 22 Δεκεμβρίου του 1992, που όρισε την 22 Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό.

Το Νερό, ο επονομαζόμενος και λευκός χρυσός, πηγή ζωής για τον άνθρωπο, βρίσκεται ανισομερώς κατανεμημένο στον πλανήτη.

  • Το 1/6 του πληθυσμού της γης, δηλαδή πάνω από 1 δισεκατομμύριο ψυχές, δεν έχουν πρόσβαση σε υδάτινες πηγές.
  • 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι πίνουν νερό από μη ασφαλείς πηγές.
  • 2,5 δισεκατομμύρια στερούνται και των πλέον βασικών συνθηκών υγιεινής.
  • 400.000.000 εκατομμύρια παιδιά, σχεδόν το 1/5 των παιδιών του κόσμου, στερούνται ακόμη και την ελάχιστη ποσότητα καθαρού νερού που χρειάζονται για να ζήσουν.
  • 5 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από ασθένειες σχετιζόμενες με μολυσμένα ύδατα, 10 φορές περισσότεροι από αυτούς που σκοτώνονται κάθε χρόνο σε πολέμους.
  • 300 σημεία σ’ όλο τον πλανήτη είναι δυνητικά πεδία συγκρούσεων σχετικά με το νερό, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Το πρόβλημα είναι έντονο και στη γειτονιά μας, ιδίως στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία, χάρις στα δύο μεγάλα ποτάμια, τον Τίγρη και τον Ευφράτη, που πηγάζουν από τα εδάφη της και τα τεράστια φράγματα που κατασκευάζει, προαλείφεται για περιφερειακή δύναμη στην περιοχή.

Ο ΟΗΕ ξεκίνησε από τον Απρίλιο του 2004 δεκαετή καμπάνια με τίτλο «Νερό για Ζωή». Στόχος των δράσεων, που θα εφαρμοστούν από τις κυβερνήσεις όλων των χωρών του κόσμου, είναι η μείωση στο ήμισυ του αριθμού των ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και στις βασικές συνθήκες υγιεινής.

ΠΗΓΗ

Σύμφωνα με την ΕΥΔΑΠ:
– για μια βρύση που στάζει ξοδεύουμε τουλάχιστον 5.500 λίτρα νερό τον χρόνο
– για ένα καζανάκι που στάζει είναι σαν να αφήνουμε μια βρύση να τρέχει όλη την νύχτα
– όταν αφήνουμε τη βρύση να τρέχει -ενώ βουρτσίζουμε τα δόντια μας- ξοδεύουμε τουλάχιστον 10 λίτρα νερό
– όταν ποτίζουμε με λάστιχο για μια ώρα, ξοδεύουμε τόσο νερό όσο μια 4μελης οικογένεια σε μια μέρα
– όταν ποτίζουμε το καλοκαίρι τις μεσημεριανές ώρες, η μισή ποσότητα του νερού
εξατμίζεται.

ΠΗΓΗ