Monthly Archives: April 2014

Τα στεφάνια μας είναι φτιαγμένα από δυο φύλλα εφημερίδας, βαμμένα πράσινα με τέμπερες. Έχουν στολιστεί με λουλούδια από κανσον και γκοφρέ,φύλλα από γκοφρέ και χόρτο σε φυσικό χρώμα.


Ένα παιχνίδι που ενθουσιάζει τα παιδιά είναι το κυνήγι των χαμένων αυγών. Κρύβουμε μέσα στην τάξη ή στην αυλή πασχαλινά αυγά (εγώ χρησιμοποιώ αυγά από φελιζόλ) και τα παιδιά προσπαθούν να τα ανακαλύψουν.

Αρχικά παίζουμε το παιχνίδι ατομικά και μετά σε ομάδες, αυξάνοντας το βαθμό δυσκολίας.

Φυσικά, αντί για αυγά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οποιαδήποτε άλλα αντικείμενα και να παίξουμε το παιχνίδι όλο το χρόνο (π.χ. να γίνουμε πειρατές και να ψάξουμε το χαμένο θησαυρό). Επίσης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και χάρτες, φτιαγμένους από τη νηπιαγωγό ή και τα παιδιά, για να εμπλουτίσουμε το παιχνίδι μας.


Ο Πανάγιος Τάφος, γνωστός και ως Ναός της Αναστάσεως, το ιερότερο προσκύνημα και το σπουδαιότερο μνημείο του Χριστιανισμού, βρίσκεται στη χριστιανική συνοικία στο δυτικό μέρος της Παλαιάς Πόλης Ιερουσαλήμ.

Η σημερινή εξωτερική του μορφή είναι κατασκεύασμα των Σταυροφόρων (12ος αιώνας), εσωτερικά όμως διατηρεί αρκετά στοιχεία από τους μεσοβυζαντινούς και πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Ολόκληρο το Επτακάμαρο και το παρεκκλήσι της Εύρεσης του Τίμιου Σταυρού ανήκουν στην εποχή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μονομάχου (11ος αιώνας). Η Ροτόντα εξ άλλου (το στρογγυλό κτίριο που σκεπάζει το Τάφο του Χρίστου διατηρεί το αρχικό σχέδιο του αρχιτέκτονα της αγίας Ελένης Ζηνοβίου από το 4ο αιώνα.Μέσα στο τεράστιο αυτό οικοδόμημα υπάρχουν πάνω από δέκα παρεκκλήσια και ιεροί προσκυνηματικοί χώροι συνδεδεμένοι όλοι με το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού.Ο Ναός της Αναστάσεως είναι πανχριστιανικό μνημείο, αναγνωρίζεται ως ιερό προσκύνημα από όλα τα χριστιανικά δόγματα και αποτελεί τον απώτερο σκοπό κάθε χριστιανού προσκυνητή. Εντούτοις, μόνο τρεις Εκκλησίες: το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, το Τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών και το Αρμένικο Πατριαρχείο έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στο κτίριο και στα προσκυνήματα του. Οι Κόπτες και οι Συριανοί έχουν μόνο το δικαίωμα της προσευχής, ενώ οι χριστιανοί των άλλων δογμάτων μπορούν μόνο να επισκέπτονται το Ναό ως απλοί προσκυνητές. (ΠΗΓΗ)

ΠΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ

Εικόνες από τον Πανάγιο τάφο

Ο Πανάγιος Τάφος

Τμήμα από το Λίθο που οι Ρωμαίοι είχαν σφραγίσει τον Τάφο του Χριστού.
Βρίσκεται στον προθάλαμο του Παναγίου Τάφου

Ο Γολγοθάς

Το σημείο που σταυρώθηκε ο Χριστός

Ο Βράχος στο Γολγοθά που σχίστηκε κατά την ώρα της Σταυρώσεως

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ


Τα στολίδια στις λαμπάδες μας είναι φτιαγμένα από πηλό και βαμμένα με τέμπερες. Τα αυτοκινητάκια έχουν μαγνήτη και οι πεταλούδες μπορούν να φορεθούν από τα κορίτσια σαν κολιέ.


«Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο,
διαβάστε του παραμύθια.
Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο,
διαβάστε του περισσότερα παραμύθια»

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Το 2014 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Ιρλανδίας. Το μήνυμα το έγραψε η πολυβραβευμένη Ιρλανδή συγγραφέας Siobhán Parkinson, που κατοικεί στο Δουβλίνο. ΄Εχει γράψει περισσότερα από 25 βιβλία, αρκετά από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. ΄Εχει υπηρετήσει στην ΙΒΒΥ ως συνυπεύθυνη της έκδοσης του περιοδικού Bookbird και τώρα ασχολείται με την έκδοση παιδικών βιβλίων, καθώς και με τη διδασκαλία δημιουργικής γραφής. Συνεργάζεται με πολλά σχολεία και φροντίζει ιδιαίτερα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Την αφίσα τη φιλοτέχνησε η Niamh Sharkey, πολυβραβευμένη Ιρλανδή εικονογράφος, συγγραφέας και δημιουργός κινουμένων σχεδίων που έχουν προβληθεί στην τηλεόραση. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες. Κατοικεί στο Δουβλίνο με την οικογένειά της.

Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ/ Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, φρόντισε να μεταφραστεί το μήνυμα στα ελληνικά και παρότρυνε τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία τους να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις εκδόσεις Ψυχογιός και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

Το φετινό μήνυμα μετάφρασε στα ελληνικά η Επίτιμη Πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ, η συγγραφέας κ. Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου.

Γράμμα στα παιδιά του κόσμου – Siobhán Parkinson (Ιρλανδία)

Συχνά οι αναγνώστες ρωτούν τους συγγραφείς πώς γίνεται και γράφουν τις ιστορίες τους – από πού έρχονται οι ιδέες ; Από τη φαντασία μου, απαντάει ο συγγραφέας. Α, μάλιστα, μπορεί να πουν οι αναγνώστες. Αλλά πού είναι η φαντασία σας, κι από τι είναι φτιαγμένη, κι έχουν όλοι φαντασία;

Α, λέει τότε ο συγγραφέας, η φαντασία είναι μέσα στο κεφάλι μου βέβαια και είναι φτιαγμένη από εικόνες και λέξεις, αναμνήσεις και ίχνη από άλλες ιστορίες και λέξεις, κομμάτια από πράγματα και μελωδίες και σκέψεις και πρόσωπα και τέρατα και σχήματα και λέξεις, κινήσεις και λέξεις, κύματα και αραβουργήματα και τοπία και λέξεις, αρώματα και αισθήματα και χρώματα και ρίμες και μικρούς ήχους και ξαφνικούς θορύβους και γεύσεις κι εκρήξεις ενέργειας και γρίφους και αύρες και λέξεις. Και στροβιλίζονται όλα εκεί μέσα και τραγουδούν κι αλλάζουν διαρκώς σαν τα βλέπεις από καλειδοσκόπιο κι αιωρούνται και κάθονται και σκέφτονται και τσιγκλούν το κεφάλι.

Βέβαια φαντασία έχει ο καθένας, διαφορετικά δε θα μπορούσαμε να ονειρευόμαστε. Η φαντασία του καθενός, ωστόσο, δεν έχει μέσα της το ίδιο υλικό. Στους μάγειρες ίσως περιέχει γεύσεις κυρίως και στους ζωγράφους χρώματα και σχήματα κυρίως. Όμως η φαντασία των συγγραφέων είναι γεμάτη κυρίως από λέξεις.Με λέξεις λειτουργεί επίσης και η φαντασία εκείνων που διαβάζουν ή ακούνε ιστορίες. Η φαντασία του συγγραφέα πλάθει και ανακατεύει και φτιάχνει ιδέες και ήχους και φωνές και χαρακτήρες και γεγονότα μέσα στην ιστορία∙ και η ιστορία είναι φτιαγμένη από λέξεις και μόνο, στρατιές από κουλουριαστά σημαδάκια που γεμίζουν τις σελίδες. Έρχεται τότε ο αναγνώστης και τα σημαδάκια ζωντανεύουν. Μένουν στη σελίδα, εξακολουθούν να μοιάζουν με στρατιές, αλλά τρεχοβολούν και στη φαντασία του αναγνώστη και ο αναγνώστης τώρα σχηματίζει και συνδέει έτσι τις λέξεις, ώστε η ιστορία να εκτυλίσσεται μέσα στο δικό του ή στο δικό της το κεφάλι, όπως έκανε κάποτε στο κεφάλι του συγγραφέα.

Αυτός είναι ο λόγος που ο αναγνώστης είναι εξίσου σημαντικός για την ιστορία με το συγγραφέα. Υπάρχει μόνο ένας συγγραφέας για κάθε ιστορία, υπάρχουν όμως εκατοντάδες ή χιλιάδες ή μπορεί και εκατομμύρια αναγνώστες, που διαβάζουν στη γλώσσα του συγγραφέα, ή σε άλλες γλώσσες στις οποίες μπορεί να έχει μεταφραστεί. Χωρίς τον συγγραφέα η ιστορία δε θα είχε γεννηθεί ποτέ. Αλλά χωρίς τις χιλιάδες των αναγνωστών σε όλο τον κόσμο, η ιστορία δεν θα είχε ζήσει όλες τις ζωές που θα μπορούσε να ζήσει.

Κάθε αναγνώστης μιας ιστορίας έχει κάτι κοινό με κάθε άλλο αναγνώστη της. Ξεχωριστά ο καθένας, αλλά και μαζί κατά κάποιον τρόπο, ξαναδημιουργούν την ιστορία του συγγραφέα στη δική τους φαντασία – μια πράξη που είναι ταυτόχρονα ιδιωτική και δημόσια, προσωπική και κοινή, ατομική και διεθνής. Κι αυτό ίσως είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι.